THE MUSICAL FOLKLORE OF GEORGIANS LIVING IN MOZDOK AND QIZLYAR


Georgians lived in North Caucasus, In particular in Mozdok and Qizlyar districts. Some of their songs were recorded In 1890-1904 by Dimitri Arakishvili (composer and ethnomusicologist). These samples are published in the book «Грузинское народное музыкальное творчество». Recorded examples are one, two and three-voiced.
In the samples recorded by Arakishvili pedal burdon is presented. Alternation of two groups, cadences, melody types are kept.. At the same time, there are some atypical points: In one-voiced songs there can be seen the influence of major-minor system, which can prove changes in musical thinking of Georgian people, lived in Russia.
Georgians lived in two villages of Kizlyar district: Aleksandro-Nevskoe and Shelkovskoe. They were descendants of people immigrated during Lezgins invasion (1724, 1795, 1860-s) from Kakheti, Khevi, Kartli and Imereti. In a linguistic aspect the speech of Qizlyar and Mozdok Georgians was considered as one dialect, but several decades ago this dialect was changed by Russian. Dimitri Arakishvili believed, that he recorded Kakhetian songs, but the time approved, that they were from Kartli.



МУЗЫКАЛЬНЫЙ ФОЛЬКЛОР ГРУЗИНОВ ЖИВУЩИХ В КИЗЛЯРЕ И МОЗДОКЕ


Грузины жили на Северном Кавказе, в частности, в окрестностях Моздока и Кизляра. Малая часть примеров их народных песен была записана в 1890-1904 годах композитором и этномузыкологом Дмитрием Аракишвили. Они опубликованы в сборнике «Грузинское народное музыкальное творчество». Среди них встречаются, как одноголосные, так и двух и трехголосные песни.
В этих примерах многоголосие представлено педальным бурдоном, сохранена двусторонняя форма исполнения, кадансы, типы мелодии т. д. В то же время, отмечаются атипичные явления: В одноголосных песнях очевидно влияние мажоро-минорной системы, подтверждающее изменения произошедшие в музыкальном мышлении Грузин, живущих в России.
В России Грузины жили в частности, в селах Александро-Невское и Шелковское Кизлярского района. Они являются потомками Грузинов, похищенных Лезгинами (1724, 1795, 11860-х) из регионов грузии: Кахети, Хеви, Картли, Имерети. С точки зрения языка, речь Кизлярских Грузин (наряду с Моздокских) рассматривалась, как один диалект. Однако, несколько десятков лет назад её сменил Русский язык. Дмитрием Аракишвили считал зафиксированные им песни Кахетинскими, но время доказало, что они Картлийские.



ყიზლარსა და მოზდოკში მცხოვრები ქართველების მუსიკალური ფოლკლორი


ქართველები ჩრდილოეთ კავკასიაში, კერძოდ, მოზდოკისა და ყიზლარის მიდამოებში ცხოვრობდნენ. მათი სიმღერების მცირე ნაწილი 1890-1904 წლებში ჩაწერა კომპოზიტორმა და ეთნომუსიკოლოგმა დიმიტრი არაყიშვილმა. ეს ნიმუშები გამოქვეყნებულია კრებულში «Грузинское народное музыкальное творчество». ფიქსირებული სიმღერები ერთ-, ორ- და სამხმიანია.
არაყიშვილის მიერ ჩაწერილ ნიმუშებში მრავალხმიანობა პედალური ბურდონით არის წარმოდგენილი. შენარჩუნებულია შესრულების ორპირული ფორმა, კადანსები, მელოდიის ტიპები და სხვა. ამავე დროს აქა-იქ ატიპური მოვლენებიც შეინიშნება. ერთხმიან სიმღერებში ჩანს მაჟორ-მინორული სისტემის გავლენა, რაც რუსეთში მცხოვრებ ქართველთა მუსიკალურ აზროვნებაში მომხდარი ცვლილებების დამადასტურებელია.
ქართველები ცხოვრობდნენ ყიზლარის რაიონის სოფლებში - ალექსანდრო-ნევსკოესა და შელკოვსკოეში. ისინი ლეკიანობის დროს (1724, 1795 და 1860-იანი წლები) კახეთიდან, ხევიდან, ქართლიდან და იმერეთიდან გადასახლებულთა შთამომავლები იყვნენ. ენობრივი თვალსაზრისით, ყიზლარის ქართველების მეტყველება (მოზდოკურთან ერთად) ერთ დიალექტად განიხილებოდა, თუმცა რამდენიმე ათეული წლის წინ ეს დიალექტი მთლიანად რუსულმა ენამ ჩაანაცვლა. არაყიშვილი თავის მიერ ფიქსირებულ სიმღერებს კახურად მიიჩნევდა, თუმცა დრომ მათი ქართლურობა დაამტკიცა.