THE CHORAL POEM “ENTREATY” BY S. NASIDZE (ABOUT SOME COMPOSITIONAL CHARACTERISTICS)


Abstract: Sulkhan Nasidze is one of the prominent representatives of the Georgian Composers’ school, whose heritage took a distinctive place in the National Professional Music Treasury. It is paradox, but the fact is that S. Naisdze’s choral works and in particular, the choral poem “Entreaty” has not yet become the subject of study until today. The composer is interested in the “eternal problems”, such as the essence of existence, cognition of kind and evil, evanescence of the world and eternity of life on the Earth. The Choral poem “Entreaty” by S. Nasidze was written in the mature period of Composer’s creativity, in 1980. It was based on the text from “Davitiani” by D. Guramishvili. The poem “Entreaty” is interesting in many directions, in particular, in the terms of a centuries-long tradition of Georgian folk choral works and merging of various polyphonic methods; the traditions of Classical-European and Georgian folk polyphony particularly organically combined with each other in the context of genre mutual interaction and genre features of the choral poem. S.Nasidze’s choral poem gives a rich material not only in the context of above mentioned problems, but it is also interesting in the point of the other works of the composer’s creativity. In this article we will discuss the creation history of the poem “Entreaty”, the genre originality of the work, performing difficulties and speech and music interdependence and will analyze the poem in detail by the parts.


ГРУППОВАЯ ПОЭМА СУЛХАНА НАСИДЗЕ «МОЛЬБА» (О НЕКОТОРЫХ КОМПОЗИЦИОННЫХ ОСОБЕННОСТЯХ)


Абстракт: Сулхан Насидзе является одним из выдающихся представителей грузинской композиторской школы, наследство которого занимает особое место в сокровищнице национальной профессиональной музыки. Парадокс, но факт, что групповое творчество С. Насидзе, в частности групповая поэма «Мольба» по сей день не является предметом изучения. Композитор интересуется такой «извечной проблемой» как суть бытия, добра и зла, познанием мимолетностью преходящего мира и вечной жизни на земле. Групповая поэма Сулхана Насидзе «Мольба» была написана в период зрелости творчества композитора, в 1980 году. Основанием послужил текст Д. Гурамишвили «Давитиани». «Мольба» Сулхана Насидзе интересна во многих направлениях, а именно со стороны слияния вековых традиций грузинского народного группового творчества и различных полифонных техник; Традиции классическо-европейской и грузинской народной полифонии с особой органичностью сливающиеся друг с другом. В контексте взаимопроницаемости жанров и жанровой особенности групповой поэмы; Групповая поэма Насидзе преподносит массу материалов не только касательно вышеуказанной проблематики, но так же является интересной в отношении других произведений из творчества самого композитора; В статье рассматривается история создания «Мольбы», жанровые особенности произведения, исполнительские сложности, взаимозависимость слов и музыки и приводится детальный анализ групповой поэмы по частям.


სულხან ნასიძის საგუნდო პოემა „ვედრება“ (ზოგიერთი კომპოზიციური თავისებურების შესახებ)


აბსტრაქტი: სულხან ნასიძე ქართული საკომპოზიტორო სკოლის ერთ–ერთი თვალსაჩინო წარმომადგენელია, რომლის მემკვიდრეობამ ეროვნული პროფესიული მუსიკის საგანძურში გამორჩეული ადგილი დაიმკვიდრა. პარადოქსია, მაგრამ ფაქტია, რომ ს.ნასიძის საგუნდო შემოქმედება და კერძოდ, საგუნდო პოემა „ვედრება“ დღემდე არ გამხდარა შესწავლის საგანი. კომპოზიტორი დაინტერესებულია ისეთი „მარადიული პრობლემატიკით“, როგორიცაა ყოფიერების არსი, კეთილისა და ბოროტის, წუთისოფლის წარმავლობისა და დედამიწაზე სიცოცხლის მუდმივობის შეცნობა. სულხან ნასიძის საგუნდო პოემა „ვედრება“ დაიწერა კომპოზიტორის შემოქმედების მოწიფულ პერიოდში, 1980 წელს. მას საფუძვლად დაედო დ.გურამიშვილის ტექსტი „დავითიანიდან“. ს.ნასიძის „ვედრება საინტერესოა მრავალი მიმართულებით, კერძოდ, ქართული ხალხური საგუნდო შემოქმედების საუკუნოვანი ტრადიციის და მრავალფეროვანი პოლიფონიური ხერხების შერწყმის კუთხით; კლასიკურ–ევროპული და ქართული ხალხური პოლიფონიის ტრადიციები აქ განსაკუთრებული ორგანულობით ერწყმის ერთმანეთს. ჟანრთა ურთიერთშეღწევის და საგუნდო პოემის ჟანრული თავისებურებების კონტექსტში; ნასიძის საგუნდო პოემა უხვ მასალას იძლევა არა მარტო ზემოთ ხსენებული პრობლემატიკის ჭრილში, არამედ საინტერესოა თავად კომპოზიტორის შემოქმედების სხვა ნაწარმოებებთან მიმართებაშიც; სტატიაში განვიხილავთ „ვედრების“ შექმნის ისტორიას, ნაწარმოების ჟანრულ თავისებურებას, საშემსრულებლო სირთულეებს, სიტყვისა და მუსიკის ურთიერთდამოკიდებულებას, და დეტალურად გავაანალიზებთ საგუნდო პოემას ნაწილების მიხედვით.