“TIME FACTOR” IN 20TH CENTURY CHORAL MUSIC (ACCORDING TO THE EXAMPLE OF COMPARATIVE ANALYSIS OF THE “REQUIEM” BY G.LIGETI AND THE “ENTREATY” BY S. NASIDZE)


Abstract - during the history of development of music, the problem of time and space has never been as severe as in 20th century. The breakdown of imaginations and stereotypes created over the centuries gave a stimulus to many new theories, which included a wide range of human interest. It is known, that mutual dependence of time and space was a field of special research and a great interest in 20th century. The music was also fundamentally impacted by new concepts of time and space, which due to its original nature, became an important object for demonstrating this novelty. The article is dedicated to the factor of time parameter in the choral music of 20th century; time and rhythm concepts and their influence on the formation of musical styles of 20th century, in particular, on the example of meditation music samples - the “Requiem” by G.Ligeti and the “Entreaty” by S. Nasidze.


«ВРЕМЕННОЙ ФАКТОР» В ГРУППОВОЙ МУЗЫКЕ XX ВЕКА (НА ПРИМЕРЕ СРАВНИТЕЛЬНОГО АНАЛИЗА Г. ЛИГЕТИ «REQUIEM» И «МОЛЬБЫ» С. НАСИДЗЕ)


Абстракт- на протяжении развития истории музыкального искусства, проблема времени и пространства никогда не была такой острой как в 20-е века. Разрушение стереотипов и создавшихся представлений на протяжении веков, стало толчком для появления множества новых теорий, состоящие из различных сфер интересов человека. Известно, что в 20-е века сферой особого исследования и большого интереса стали взаимозависимость времени и пространства. Новые концепции времени и пространства кардинально коснулись и музыки, которая из-за своей первоначальной натуры стала значительным объектом демонстрации данных новшеств. Статья посвящена фактору временного параметра в групповой музыке 20-го века, концепциям времени и ритма и их влиянию на возникновение музыкальных стилей 20-го века, в частности, на примере образцов медитационной музыки - Г. Лигети «Requiem» и «Мольба» С. Насидзе.


„დროის ფაქტორი“ XX საუკუნის საგუნდო მუსიკაში (გ.ლიგეტის „Requiem”-ისადა ს.ნასიძის „ვედრები“-ს შედარებითი ანალიზის მაგალითზე)


აბსტრაქტი - მუსიკალური ხელოვნების განვითარების ისტორიის მანძილზე, დროისა და სივრცის პრობლემა არასოდეს ყოფილა ისეთი მწვავე, როგორც მე-20 საუკუნეში. საუკუნეების მანძილზე შექმნილი წარმოდგენების და სტერეოტიპების მსხვრევა იქცა ბიძგად მრავალი ახალი თეორიის გაჩენისთვის, რომლებიც ადამიანის ინტერესთა მრავალ სფეროს მოიცავდნენ. ცნობილია, რომ XX საუკუნეში განსაკუთრებული კვლევისა და დიდი ინტერესის სფეროდ იქცა დროისა და სივრცის ურთიერთდამოკიდებულება. დროის და სივრცის ახალი კონცეფციები კარდინალურად შეეხნენ მუსიკასაც, რომელიც თავისი პირვანდელი ბუნების გამო, აღმოჩნდა მნიშვნელოვანი ობიექტი ამ სიახლეების დემონსტრირებისთვის. სტატია ეძღვნება დროის პარამეტრის ფაქტორს მე-20 საუკუნის საგუნდო მუსიკაში. დროისა და რიტმის კონცეფციებს და მათ ზეგავლენას მე-20 საუკუნის მუსიკალური სტილების წარმოშობაზე, კერძოდ, მედიტაციური მუსიკის ნიმუშების - გ.ლიგეტის „Requiem”-ისა და ნასიძის „ვედრები“-ს მაგალითზე.