SOLO VIOLIN SONATA OF EKA CHABASHVILI WITH A "SHINING BOW" (COMPOSITIONAL AND PERFORMING ISSUES)


The genre of solo violin sonatas holds an important place in violin repertoire of twentieth century. There are only a few examples of this genre in Georgian music, among which is Eka Chabashvili’s sonata “With a Shining Bow”. Sonata stands out because of unusual concept and instrumental theater. For me as a performer, special attention deserves unodrinary features of perfoming, for examlpe Shining bow. The problem raised in this article is devoted to the study of these issues. The sonata for violin “With a shining bow” was dedicated to me (Ana Mamisashvili), while studying PhD. Study of this sonata does not exist and this article is a first attempt to study it, in terms of its compositional and performing features.


СОЛО СОНАТА ДЛЯ СКРИПКИ ЭКИ ЧАБАШВИЛИ "C СИЯЮЩЕМ СМЫЧКОМ" (КОМПОЗИЦИОННОЕ И ИСПОЛНИТЕЛЬСКОЕ СВОЕОБРАЗИЕ)


В скрипичном репертуаре ХХ века важное место занимает жанр скрипичных сольных сонат. В грузинской музыке есть только несколько примеров этого жанра, среди которых соната Эки Чабашвили «C сияющем смычком» . Соната выделяется как произведение оригинальной концепции и инструментального театра. Изходя из специфики данной сонаты, для меня как для исполнителя особое внимание заслуживает исполнительское своеобразие. Проблема, поднятая в статье, посвящена изучению этих вопросов, тем более что соната для скрипки «C сияющем смычком» была написана специально для меня (Анны Мамисашвили), в течение учебы в доктурантуре. Соответственно, литературы по данной сонате не существует и эта статья является первой попыткой исследования этой работы с точки зрения ее композиционных и исполнительских особенностей.


ეკა ჭაბაშვილის სოლო სავიოლინო სონატა "მანათობელა ხემით" (კომპოზიციური და საშემსრულებლო თავისებურებები)


XX საუკუნის სავიოლინო რეპერტუარში მნიშვნელოვან ადგილს სოლო სავიოლინო სონატის ჟანრი. ქართულ მუსიკაში ამ ჟანრის მხოლოდ რამდენიმე ნიმუშია შექმნილი, რომელთა შორის განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს ეკა ჭაბაშვილის სონატას “მანათობელი ხემით“, როგორც ორიგინალური კონცეფციისა და ინსტრუმენტული თეატრისათვის დამახასიათებელი ნიშნებით გამორჩეულ ნაწარმოებს. მისი სპეციფიკურობიდან გამომდინარე (“მანათობელა ხემი“) ყურადღებას იპყრობს სონატის საშემსრულებლო თავისებურებები, რომელიც ჩემი როგორც მევიოლინეს განსაკუთრებულ ინტერესს იმსახურებს და სტატიაში დასმული პრობლემატიკაც სწორედ ამ საკითხების კვლევას ეძღვნება, მით უფრო რომ სონატა ვიოლინოსათვის „მანათობელა ხემით“ დაიწერა სპეციალურად ჩემთვის (ანა მამისაშვილისათვის) თამარ ბულიას რჩევით დოქტორანტურაში სწავლის პერიოდში. შესაბამისად ლიტერატურა მის შესახებ არ მოგვეპოვება და წინამდებარე სტატია ამ ნაწარმოების კვლევის პირველ ცდას წარმოადგენს კომპოზიციური და საშემსრულებლო თავისებურებების კუთხით.