THE MEANING OF THE WORD AND ITS MUSICAL MODIFICATIONS IN GEORGIAN CINEMA AND THEATER MUSIC (ON THE EXAMPLE OF THE MUSIC BY IOSEB KECHAKMADZE)


Ioseb Kechakmadze is a true master of choral music. He remained faithful to that unique “instrument” - which is the most expressive and sensitive for conveying the spiritual feelings of a person. The composer used choral music in such genres of Art as cinema and theater, where he also mentioned his “unique word.”
In Georgian cinema, choral music appears with different frequencies at different stages. The episodic inclusion of national traditional or European choral a cappella numbers acquires varieties of ideas. But choral music, as the main "character" of the film, appeared in Georgian cinema and theater only at the edge of the 70s and 80s, on the example of Kechakmadze's music. However, if choral music in other Georgian films emphasizes the significance and possibilities of the genre, then in Kechakmadze's creativity it gets a different meaning and is revealed as a symbol of generalization, definition of artistic thought.
Kechakmadze's work contains only a few films and performances, but, in them, the revealed vision of the musician, the ideological coincidence of the composer and director, turned out to be unique for the Georgian cinema.
This paper analyzes the play “The Martyrdom of Shushanik” and the films “Complicated Beginning” and “Arsena” in the context of the unique and different relationships of sound and visual elements. In all of the mentioned examples - Kechakmadze presented the function of music as an extraordinary novelty for Georgian cinema and theater.



ЗНАЧЕНИЕ СЛОВА И ЕГО МУЗЫКАЛЬНЫЕ МОДИФИКАЦИИ В ГРУЗИНСКОМ КИНО-ТЕАТРАЛЬНОМ МУЗЫКЕ (НА ПРИМЕРЕ МУЗЫКИ ИОСЕБА КЕЧАКМАДЗЕ)


Иосеб Кечакмадзе настоящий мастер хоровой музыки. Он остался полнолстью верным тому уникальному «инструменту», что является самым выразительным и чувствительным для передачи духовных чувств человека. Композитор применял хоровую музыку в таких жанрах исскувста, как кино и театр, где он тоже упомянул свое «уникальное слово».
В Грузинском кино хоровая музыка появляется с разной частотой на разных этапах. Эпизодическое включение национальных традиционных или европейских академических хоровых a cappella номеров преобретает множество разных идей. Но хоровая музыка, как главный «персонаж» фильма, в Грузинском кино и театре появилась только на рубеже 70-80-х годов, на примере музыки Кечакмадзе. Однако, если в других грузинских фильмах он подчеркивает значение и возможности жанра, то в творчество Кечакмадзе оно проеобретает иную смысл и выявляется как символ обобщения, определения художественной мысли.
Творчество Кечакмадзе содержит всего несколько фильмов и спектаклей, но, в них выявленные видение музыканта, идейное совпадение композитора и режиссера, оказались совершенно новым и неповторимым для грузинского кинематографа.
В статье ализированы спектакль – «Мученичество Шушаника» и фильмы – «Тяжелое начало» и «Арсена» в контексте особых и разных отношениях звуковых и визуальных частей. Во всех них Кечакмадзе представил функцию музыки необычайной новизной для Грузинского кино и театра.



სიტყვის მნიშვნელობა და მისი მუსიკალური მოდიფიკაციები ქართულ კინო-სათეატრო მუსიკაში (იოსებ კეჭაყმაძის მუსიკის მაგალითზე)


იოსებ კეჭაყმაძე საგუნდო მუსიკის დიდოსტატია. ის ბოლომდე ერთგული დარჩა იმ უნიკალური „ინსტრუმენტისა“, რომელიც ყველაზე გამომსახველი და მგრძნობიარეა ადამიანის სულიერი განცდების გადმოსაცემად. საგუნდო მუსიკას მან ხელოვნების ისეთ ჟანრებშიც მიმართა, როგორიცაა კინო და თეატრი, სადაც ასევე ხმამაღალი და განუმეორებელი სიტყვა თქვა.
საგუნდო მუსიკა ქართულ კინოში სხვადასხვა სიხშირით ყველა ეტაპზე იჩენს თავს. ეროვნული ტრადიციული, თუ ევროპული ტიპის აკადემიური a cappella საგუნდო ნომრების ეპიზოდური ჩართვა, სხვადასხვა აზრობრივი დატვირთვის მატარებელია. მაგრამ საგუნდო მუსიკა, როგორც ფილმის მთავარი „პერსონაჟი“ ქართულ კინემატოგრაფსა და თეატრში მხოლოდ 70-80-იანი წლების მიჯნაზე, კეჭაყმაძის მუსიკის მაგალითზე გაჩნდა, თუმცა, თუკი სხვა ქართულ ფილმებში ის ჟანრის მნიშვნელობისა და შესაძლებლობების ხაზგასმას ახდენს, კეჭაყმაძესთან მან განსხვავებული აზრობრივი დატვირთვვა შეიძინა და მხატვრული აზრის მსაზღვრელად, განზოგადების სიმბოლოდაც კი მოგვევლინა.
კეჭაყმაძის შემოქმედება სულ რამდენიმე ფილმსა და სპექტაკლს ითვლის, თუმცა, მათში გამოვლენილი მუსიკოსის ხედვა, კომპოზიტორისა და რეჟისორის იდეური თანხვედრა, სრულიად ახალი და არაგანმეორებადი აღმოჩნდა ქართულ კინემატოგრაფში.
მოხსენებაში ხმოვანი და ვიზუალური ნაწილის განსაკუთრებული და განსხვავებული ურთიერთობების კონტექსტში გაანალიზებულია სპექტაკლი - „შუშანიკის წამება“ და ფილმები: „ძნელი დასაწყისი“ და „არსენა“. ყველა მათგანში იოსებ კეჭაყმაძემ ქართული კინოსა და თეატრისთვის უჩვეულო სიახლით წარმოადგინა მუსიკის ფუნქცია.