The Phenomenology of Giya Kancheli's “Sorrow”
This article attempts to understand the essence of the phenomenology of Giya Kancheli's “Sorrow” and analyze transcendental ideas and their musical expression in his music. The research is based on interviews with the composer, his statements, and works with relevant content. Although the composer is far from religious thinking and the open expression of transcendental ideas, his music, with its “content,” goes beyond the ontological boundaries of life. Even in the context of atheistic ideology, music finds abstract ways of expressing “spirituality,” but not in the canonical Christian sense, but in a generalized form. Giya Kancheli's work is filled with a search for the afterlife, nostalgia for the “land of sorrow,” ideas of transition from this world to the afterlife, and other spiritual categories, which are presented in a generalized and philosophical-contemplative manner.

Феноменология «Печали» Гии Канчели
В статье предпринята попытка понять сущность феноменологии «Печали» Гии Канчели и проанализировать трансцендентальные идеи и их музыкальное выражение в его музыке. Основой исследования являются интервью композитора, его высказывания и произведения, имеющие соответствующее содержание. Несмотря на то, что композитор далек от религиозного мышления, от открытого выражения трансцендентальных идей, музыка со своим «содержанием» выходит за онтологические границы жизни. Даже в условиях атеистической идеологии музыка находит абстрактные способы выражения «духовности», однако не в канонически-христианском смысле, а в обобщенной форме. Творчество Гии Канчели наполнено поиском загробной жизни, ностальгией по «земле печали», идеями перехода из этого мира в загробную жизнь и другими духовными категориями, которые представлены в обобщенной и философско-созерцательной манере.

ყანჩელის „სევდის“ ფენომენოლოგია
სტატია მიზნად ისახავს გია ყანჩელის „სევდის“ ფენომენოლოგიის არსში წვდომის ცდას და მის მუსიკაში ტრანსცენდენტული იდეების და მათი მუსიკალური გამოხატულების ანალიზს. კვლევის საფუძვლად გამოყენებულია კომპოზიტორის ინტერვიუები, გამონათქვამები და შესაბამისი შინაარსის ნაწარმოებები. მიუხედავად იმისა, რომ კომპოზიტორი შორს არის რელიგიური აზროვნებისგან, ტრანსცენდენტული იდეების ღიად გაცხადებისაგან, მუსიკა თავისი „შინაარსით” ცხოვრების ონტოლოგიურ საზღვრებს სცდება. ათეისტური იდეოლოგიის პირობებშიც კი მუსიკა პოულობს „სულიერების” გამოხატვის აბსტრაქტულ გზებს, თუმცა, არა კანონიკური-ქრისტიანული გაგებით, არამედ განზოგადებული სახით. გია ყანჩელი შემოქმედება სავსეა მიღმიერი სამყაროს ძიებით, „სევდისფერი ქვეყნისადმი“ ნოსტალგიით, სააქაოდან საიქიოში გადასვლის იდეებითა და სხვა სულიერი კატეგორიებით, რაც წარმოდგენილია განზოგადებული და ფილოსოფიურ-ჭვრეტითი სახით.