Children’s and adolescents’ mental health has become a critical priority for governments worldwide. In Georgia, psychosocial services for school-aged populations are provided by a state agency, making the quality and sustainability of these services particularly important. This study examines emotional labor and its outcomes among agency personnel, including social workers, psychologists, and psychiatrists, using a quantitative research design. Specifically, the study explores the relationship between emotional labor and burnout, as well as the mediating role of overall job satisfaction. Job satisfaction is conceptualized to include key organizational factors such as satisfaction with professional development opportunities, collegial support, and supervisory feedback. The theoretical framework integrates emotion regulation theory, Conservation of Resources (COR) theory, and self-determination theory. The findings indicate that surface acting—one strategy of emotional labor—significantly predicts emotional exhaustion and depersonalization, whereas other forms of emotional labor do not demonstrate significant effects on burnout dimensions. Job satisfaction partially mediates the relationship between emotional labor and burnout. Furthermore, satisfaction with professional growth is a significant predictor of genuine emotional labor. No statistically significant differences were found between social workers and psychologists.
Overall, these findings provide practical implications

Психическое здоровье детей и подростков стало одним из ключевых приоритетов для правительств во всём мире. В Грузии психосоциальные услуги для населения школьного возраста предоставляются государственным агентством, что придаёт особую значимость качеству и устойчивости данных услуг. В настоящем исследовании с использованием количественного дизайна анализируются эмоциональный труд и его последствия среди сотрудников агентства, включая социальных работников, психологов и психиатров. В частности, исследуется взаимосвязь между эмоциональным трудом и профессиональным выгоранием, а также медиаторная роль общей удовлетворённости работой. Удовлетворённость работой концептуализируется как совокупность ключевых организационных факторов, включая удовлетворённость возможностями профессионального развития, коллегиальную поддержку и обратную связь со стороны руководства. Теоретическая основа исследования интегрирует теорию регуляции эмоций, теорию сохранения ресурсов (COR) и теорию самодетерминации. Результаты показывают, что поверхностное проявление эмоций — одна из стратегий эмоционального труда — статистически значимо предсказывает эмоциональное истощение и деперсонализацию, тогда как другие формы эмоционального труда не демонстрируют значимого влияния на измерения выгорания. Удовлетворённость работой частично опосредует взаимосвязь между эмоциональным трудом и профессиональным выгоранием. Кроме того, удовлетворённость профессиональным ростом является значимым предиктором аутентичного

ბავშვებისა და მოზარდების ფსიქიკური ჯანმრთელობა მსოფლიო მასშტაბით მთავრობისთვის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს პრიორიტეტად იქცა. საქართველოში ამ სერვისს მანდატურის სამსახურის ფსიქოსოციალური მომსახურების ცენტრი უზრუნველყოფს, რაც ამ სერვისების ხარისხსა და მდგრადობას განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებს. მოცემული კვლევა რაოდენობრივი კვლევის დიზაინის გამოყენებით შეისწავლის სააგენტოს პერსონალის, მათ შორის სოციალური მუშაკების, ფსიქოლოგებისა და ფსიქიატრების ემოციურ შრომასა და მის შედეგებს. კერძოდ, კვლევა განიხილავს ემოციურ შრომასა და პროფესიულ გადაწვას შორის არსებულ კავშირს, ასევე საერთო სამუშაო კმაყოფილების მედიატორულ როლს. სამუშაო კმაყოფილება კონცეპტუალურად მოიცავს ისეთ მნიშვნელოვან ორგანიზაციულ ფაქტორებს, როგორიცაა პროფესიული განვითარების შესაძლებლობებით კმაყოფილება, კოლეგიალური მხარდაჭერა და ხელმძღვანელის მხრიდან უკუკავშირი. კვლევის თეორიული ჩარჩო აერთიანებს ემოციების რეგულაციის თეორიას, რესურსების კონსერვაციის (COR) თეორიასა და თვითდეტერმინაციის თეორიას. კვლევის შედეგებმა აჩვენა, რომ ზედაპირული ქმედება — ემოციური შრომის ერთ-ერთი სტრატეგია — მნიშვნელოვნად პროგნოზირებს ემოციურ გამოფიტვასა და დეპერსონალიზაციას, მაშინ როდესაც ემოციური შრომის სხვა ფორმები გამოფიტვის განზომილებებზე სტატისტიკურად მნიშვნელოვან გავლენას არ ავლენენ. სამუშაო კმაყოფილება ნაწილობრივ მედიატორის როლს ასრულებს ემოციურ შრომასა და გადაწვის განზომილებებს შორის. გარდა ამისა, პროფესიული ზრდით კმაყოფილება ემოციური შრომის ბუნებრივი ქმედების მნიშვნელოვანი პრედიქტორი აღმოჩნდა. სოციალურ მუშაკებსა და ფსიქოლოგებს შორის სტატისტიკურა